2018 01 JanEven voorstellen: Jan Smit, 53 jaar, van beroep Politiemedewerker

Ik ben getrouwd met Sonja en heb 2 zonen: Wessel en Daniël

Klassieke bromfietsen en motoren zijn mijn hobby.

Sinds 1997 woon ik in Voorschoten. Ik ben opgegroeid in Leiden in een arbeidersgezin, waarbij het motto “niet kletsen, maar doen” gold. Dat heb ik eigenlijk nog steeds. Natuurlijk zou ik vooraf ook graag alle risico’s van mijn handelen willen kennen en afwegen, maar het grootste risico is dan dat je niets doet. Het zoeken naar balans hierin blijft voor mij belangrijk, omdat ik vaak neig naar door te willen pakken. Ik ben in ieder geval transparant over mijn denken en doen in de hoop dat mijn omgeving mij van feedback voorziet. De uitspraak “Ik zeg wat ik doe en ik doe wat ik zeg” is mij op het lijf geschreven.

Ik heb niet echt een groot voorbeeld van iemand die mij inspireert, omdat ik vind dat ieder mens mij kan inspireren en omdat ik inmiddels mezelf ben en het daarmee zal moeten doen. Ik heb wel mensen waarvoor ik veel respect heb. Dit zijn veelal mensen in mijn directe omgeving, die geen enorme prestatie hoeven te hebben geleverd, maar die eigenschappen hebben die ik erg op prijs stel en bewonder. Mijn vrouw vol vertrouwen en geduld, een vriend die loyaal en eerlijk is en mijn kinderen die heel onbevangen de toekomst in kijken zijn zo maar wat voorbeelden.

Voorafgaand aan de oprichting van ONS Voorschoten raakte ik in gesprek met Bianca Bremer, een van de oprichters. Tegen haar had ik natuurlijk ook een mening over het functioneren van de lokale politiek en de gemeente. Zij daagde me uit door te zeggen dat roepen vanaf de zijlijn wel makkelijk was. Ik ben het toen wat intensiever gaan volgen en zag dat je als raads-/commissielid weldegelijk invloed kon hebben op het lokale beleid. Ik heb naast het gemeenschappelijke doel van ONS om het voor Voorschoten en de Voorschotenaren goed te doen ook als doel om de politiek toegankelijker te maken. Het moet duidelijker en transparanter zodat het gemeentebestuur van iedereen wordt.

muntstukkenIn een turbulent 2017 heeft de gemeenteraad van Voorschoten, met tegenzin, een meerjarige begroting goedgekeurd die gelukkig instemming van de provincie krijgt. De provincie kijkt nu nog wel op een afstand mee. Raad en college kunnen weer zelf besturen. En dat is belangrijk, want de komende jaren staat er veel op het spel. Zoals de positie van Voorschoten in regionaal verband. En de decentrale invoer van een nieuwe omgevingswet. Daar staat tegenover dat de nieuwe begroting pijnlijke consequenties heeft voor Voorschoten. Hoe is dat gekomen en welke les moet een nieuwe raad na 21 maart hier uit trekken?

Er is in de raad, waar ONS Voorschoten ook deel van uitmaakte, de afgelopen jaren te weinig aandacht geweest voor de dekking van uitgaven. Als je niet een keer “Nee” zegt tegen op zich goede plannen, dan gaan kosten en baten al snel uit de pas lopen. In veel breder kader, wereldwijd, is er een cultuur ontstaan waarin de totale schuld alleen maar toe neemt. De rente is laag, weinig zorgen voor de toekomst. Ook in Voorschoten maakten wij deel uit van die cultuur: er is ingeteerd op reserves en er is onvoldoende gekeken naar de lange termijn.

Het is zaak dat de gemeenteraad zich de komende jaren terughoudend opstelt als het gaat om het aangaan van nieuwe financiële verplichtingen. Als er geen nieuw budget gevonden wordt, dan zijn de mogelijkheden voor nieuw beleid voorlopig beperkt. Anders zal de provincie zich in no time wederom melden. Op kousen voeten of als een stoomwals: wij gaan het liever niet afwachten. Naar verwachting heeft de gemeente eind 2021 een totale schuld 32 miljoen euro. Dat is na de aflossingen die de komende vier jaar zijn begroot. Het is normaal als overheden schulden hebben, dat is al eeuwen zo. Maar ONS Voorschoten wil na de verkiezingen van 21 maart samen met andere partijen in de gemeenteraad de vinger scherp aan de pols houden. De rente is nu historisch gezien extreem laag. Indien de rente in de toekomst gaat stijgen, dan kunnen we niet de andere kant op kijken. Samengevat: de nieuwe raad en college gaan een lastige periode tegemoet. Er zal veel tijd gestoken moeten worden in het maken van zorgvuldige afwegingen, de middelen zijn beperkt en de ambities groot. Daarbij mogen wij worden afgerekend op efficiëntie en effectiviteit van besluiten, binnen de kaders die er zijn.

ONS doel:

  • Een sluitend huishoudboekje hanteren
  • Voldoende reserves aanhouden om tegenvallers op te vangen
  • De gemeentelijke schuldenlast verder omlaag brengen
  • Tarieven kostendekkend maken
  • Complete en begrijpelijke rapportages aan de gemeenteraad
Hans van der Elst, 60 jaar, nr. 2 op de kieslijst van ONS Voorschoten. 

Getrouwd met Mirjam, sinds 1992 wonen wij in Voorschoten. Onze twee kinderen zijn hier opgegroeid en hebben het ouderlijk huis al weer verlaten. 

Op dit moment geef ik drie dagen per week les in bedrijfskunde aan een HBO in Amsterdam. Inspirerend om te mogen doen, een jongere generatie je ervaring en enthousiasme te mogen overbrengen. Eerder is gewerkt in managementfuncties in het internationale bedrijfsleven. 

In juni 2017 ben ik lid geworden van ONS Voorschoten. Om drie redenen. Ten eerste: al heel lang was er het gevoel dat lokale politiek mij trekt. Het was er alleen nog nooit van gekomen. Druk met werk en veel in het buitenland, daarna kwamen de kinderen en daarna nog meer werk. Ten tweede: een onafhankelijke partij, in het politieke midden, vind ik voor lokaal bestuur een goede optie. Met focus op: wat is belangrijk voor de inwoners en organisaties en mensen die hier wonen. En tenslotte: er zijn in bestuurlijk opzicht dingen niet goed gegaan in Voorschoten; de provincie heeft de gemeente in 2017 onder preventief toezicht gesteld. Dat vormde het extra zetje, ik wil nu graag bijdragen om het samen beter te doen. En wat mij typeert? Ik denk dat mensen mij wel herkennen als iemand die als hij zegt dat hij iets doet, er ook echt vol voor gaat. Mijn eerste baas heeft mij ooit geleerd: Ongeveer is niet genoeg. Doe dingen met passie en werk samen. In het professionele leven voeg ik daar graag aan toe: Doe wat je kan, niet wat je graag zou kunnen.

Mijn grote hobby is trompet spelen. Rhythm & Blues, Swing. Vaak hebben wij in Voorschoten mogen optreden met Archie & The Bunkers. Onder andere tijdens Voorschoten Jazz Culinair.