Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten

Wie ben je? Bob van Aken, ik ben 50 jaar, getrouwd met Ingrid (48) en wij hebben 2 kinderen Amber (21) en Timo (18).

Wat doe je? Ik ben eigenaar van Glashandel van Aken. Al meer dan 100 jaar een begrip in Voorschoten. Vroeger hadden wij een glas en verf winkel in het centrum van Voorschoten. In 1964 hebben mijn vader en zijn broer dit gesplitst. Ik ben er als zoon van…..”Wil”, eigenlijk ingerold en later is het glas pas mijn passie geworden.

Nu leveren en monteren wij alle soorten beglazing. In de loop der jaren zijn daar best wel andere technieken bij gekomen. Jaloezieën tussen het isolatie glas is daar een voorbeeld 

Waar woon je? Wij wonen  aan het Ter Lips, vlak bij de zaak, die aan de Starrenburglaan is. Gezellige buurt echt heel fijn wonen en werken. 

Wat vind je van Voorschoten? Het mooie van Voorschoten is dat het groter is dan een dorp en kleiner is dan een stad. Alles is dichtbij. Mijn grote hobby is voetbal. Bij Voorschoten 97 heb ik heel wat stappen liggen, ook met mijn voetbalschoenen. Nog elke week ga ik naar Timo kijken die in de jeugd speelt.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Wat ik belandrijk vind is dat het zwembad blijft, de kinderen uit Voorschoten moeten in hun eigen dorp kunnen leren zwemmen. Verder is de doorstroom naar de snelweg echt dramatisch. Bij het stoplicht van de Churchilllaan sta je vaak wel 15 minuten. Het knooppunt Lammerschans zou echt verbeterd moeten worden. Dadelijk loopt er een tunnel onder Voorschoten door waar wij niets aan hebben.

Met dank aan Bob van Aken.

Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten

Wie ben je? Vera Eradus, 56 jaar. Ik heb 2 dochters Susanne (26) en Marjolein (21) en ben de kersverse oma van Sam (3 maanden)

Wat doe je? Al 34 jaar heb ik samen met mijn broer Nico een VOF: Bloemsierkunst ‘Mille Fleurs”, op het Treubplein. Ik heb ontzettend veel plezier in mijn werk, de bloemen maken mij erg happy. Regelmatig zie ik klanten, die na een paar seconden een glimlach krijgen als ze de zaak zijn binnengelopen. Ze voelen het “bloemen sfeertje”, al die kleuren en verscheidenheid aan bloemen maakt iedereen blij. Wij verkopen het liefst zoveel mogelijk bloemen van het seizoen en alle bloemen kunnen per steel/tak. De trend is nu om alles zo “natuurlijk”, mogelijk te houden. Wij adviseren ook met de opmaak van bijvoorbeeld een mooie schaal of vaas die de klant thuis heeft. Deze kunnen ze meenemen en dan maken wij ze op.

Waar woon je? Ik woon vlakbij de winkel, echt een mooi plekje in het centrum.

Wat vind je van Voorschoten? Een heerlijk dorp. Onze klanten zijn een heel fijn publiek, ik ken ze al jaren. Ik maak bloemstukken voor alle familie gelegenheden; feesten en natuurlijk ook begrafenissen. Het is jammer dat de gemeente het op sommige punten niet goed heeft gedaan, zeker financieel. Ik ben benieuwd wat er allemaal gaat veranderen. Het zou toch heel jammer zijn als het zwembad “Het Wedde”,  dicht zou gaan! De Voorstraat is een favoriet plekje en ook de Paardenmarkt en Koningsdag zijn hoogtepunten van Voorschoten. 

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Als de kerk “Het Kruispunt”, verkocht gaat worden zouden de bibliotheek en de bioscoop daar heel goed in kunnen. Lekker centraal voor iedereen. Er staan nog steeds winkels leeg, de winkeliersvereniging zet zich daar heel erg voor in. Wellicht als de start huur  lager zou zijn, zouden meer ondernemers de stap durven te nemen om wat te beginnen.

Met dank aan Vera Eradus.

Het afgelopen jaar stond in het teken van het opstellen van nieuwe begroting voor Voorschoten. 

Het is bekend, maar toch. Toen de begroting voor 2017 door de Provincie werd afgekeurd, kwam dat voor allen als een verrassing. Enkelen hadden wel inhoudelijke redenen om de begroting af te wijzen, maar niemand zag de technische tekortkomingen.

Uit de analyse van de provincie bleek dat in november 2007 een begroting was vastgesteld met vergaande effecten, die uiteindelijk zou leiden tot een situatie waar de structurele dekking voor de vaste uitgaven 3 miljoen tekort schoot.

Deze situatie kon ontstaan doordat enerzijds door een gebrek aan bestuurlijke ruggengraat wel “ja” gezegd werd tegen de uitgave, niet gezorgd werd voor de dekking: de rente en aflossing en anderzijds door gebrekkige bestuurlijke informatievoorziening. 

De herstelbegroting moet dit evenwicht herstellen. Maar tegen welke prijs? En zijn we nu uit de problemen?

Om een neerwaartse trend om te buigen, ontkomen we er niet aan hard te snijden in de uitgaven, nu waar dat nu kan en op termijn waar dat op termijn kan.

Uiteraard heeft het de voorkeur om zoveel mogelijk in eigen vlees te snijden, maar op de korte termijn schiet dat niet op. Dus doen de omheiningen op korte termijn het meeste pijn in subsidies en in de inzet van externe bedrijven (met name in het onderwijsniveau van de openbare ruimte).

We hebben dus wel een begin gemaakt, maar we zijn nog lang niet uit de problemen. De komende jaren moeten in het teken staan van het bezuinigen op de eigen organisatie, zodat er genoeg overblijft voor de gemeenschap van Voorschoten.

Dat geldt niet alleen de gemeente, maar ook voor organisaties die te sterk subsidies afhankelijk zijn geworden. Ook zij zullen moeten leren om meer op eigen benen te staan. Ook deze organisaties, zoals met name het zwembad en de kinderboerderij zullen hun inkomsten en uitgaven zodanig moeten aanpassen dat zij veel minder afhankelijk zijn van de subsidiestroom vanuit de gemeente. Ook zij moeten de komende tijd besteden aan het bereiken van een meer gezonde bedrijfsvoering. Niet omdat zij het fout hebben gedaan, maar omdat zij voor velen dierbaar zijn en behouden moeten blijven voor de gemeenschap.

Want ook al ligt de oorzaak bij de bestuurscultuur van de gemeente, de oplossing kan niet bereikt worden zonder ons allemaal.