De gemeente Voorschoten wil oprecht dat burgers beter betrokken worden bij belangrijke keuzes en ontwikkelingen.

Voorbeelden waar het fout ging, waren er helaas teveel: Parkeren bij het Station, Verkeer in de Nassauwijk, Verkoop van pand aan de van der Waalslaan.

En zoals bureaucratische organisaties dat doen, is er een werkgroep in het leven geroepen, gevormd uit leden van de gemeenteraad. En zoals dat dan gaat, begint de werkgroep met het beschrijven van wat dat is: Burgers betrekken. 

Helaas wordt iets wat gewoon moet zijn - een werkwijze of een houding - met deze aanpak al snel een procedure, met stappen en criteria. Gaat dat werken? Waarom zou het nu wel werken, terwijl we al 7 jaar geleden een procedure met procesbeschrijving hebben gemaakt?

Ook (al dan niet ludieke) ideeën om "in de wijk" te vergaderen. Gasten uit te nodigen, jongeren debatten te organiseren. Dat gaat het ook niet worden.

ONS Voorschoten is van mening dat het betrekken van belanghebbenden (inwoners, omwonenden, organisaties en verenigingen, maatschappelijke clubs en instellingen, bedrijven en anderen) tot een grondhouding dient te behoren. Een grondhouding die moet leiden tot een aanpak met maximaal draagvlak. En tot voorstellen aan de gemeenteraad, waar dat draagvlak al bij geborgd is.

Het is de taak van de gemeenteraad om dit te eisen van het college en de ambtelijke organisatie. Toon aan dat er draagvlak is bij ieder relevant voorstel dat van het college komt. Dat is de taak van collegeleden: zorg voor voldoende draagvlak voordat het tot een voorstel aan de gemeenteraad komt.

Het is net als fatsoen. Daar is geen regel voor. Dat kan je niet in procedures en regels vatten. Dat moet je gewoon hebben (doen).