Jan SmitVoorschoten is een veilig dorp en dat moet zo blijven. Natuurlijk spelen onze partners zoals politie, brandweer en de ambulancedienst een grote rol, maar zij kunnen dit niet alleen. De gemeente moet haar rol als regisseur waar blijven maken. Zij is verantwoordelijk om alle partijen te binden en open te staan voor voorstellen vanuit onze inwoners. Van onze partners verwachten wij waakzaamheid, dienstbaarheid en professionaliteit. In ieder geval blijven wij pleiten voor 5 wijkagenten waar ons dorp volgens het inrichtingsplan van de nationale politie recht op heeft. Ook willen wij een betere aansturing van onze Boa’s, zodat ook de kleine ergernissen aangepakt worden. 

Maar ONS Voorschoten vindt ook dat niet alleen de overheidsinstanties in ons dorp verantwoordelijk zijn voor de veiligheid. Onze partners hebben de inwoners hard nodig om informatie aan te reiken om het veilig te kunnen houden. U kunt namelijk zelf ook veel doen aan veiligheid. Dat kan bijvoorbeeld door WhatsApp groepen, buurtpreventie en inwoners die bereid zijn om zich aan te melden bij HartveiligWonen en HartslagNu, want daarmee kan het verschil echt gemaakt worden als iedere seconde telt. Heeft u zelf goede ideeën om de veiligheid van ons dorp in stand te houden of nog beter te maken, dan horen wij ze graag en gaan hier met u over in gesprek. 

Komt u naar ONS inloopspreekuur op 21 februari tussen 19.30 en 21.00 uur in de openbare bibliotheek, Wijngaardenlaan 4? 

Dit wil ONS Voorschoten:

  • 5 Wijkagenten in plaats van de huidige 3 
  • Meer zichtbare Boa’s op straat 
  • Buurtpreventie en WhatsApp groepen 
  • Bevorderen toepassing Politiekeurmerk Veilig Wonen 
  • Burgers aanspreken op overhangend groen en hoge bosschages
  • Goede verlichting op straat

muntstukkenIn een turbulent 2017 heeft de gemeenteraad van Voorschoten, met tegenzin, een meerjarige begroting goedgekeurd die gelukkig instemming van de provincie krijgt. De provincie kijkt nu nog wel op een afstand mee. Raad en college kunnen weer zelf besturen. En dat is belangrijk, want de komende jaren staat er veel op het spel. Zoals de positie van Voorschoten in regionaal verband. En de decentrale invoer van een nieuwe omgevingswet. Daar staat tegenover dat de nieuwe begroting pijnlijke consequenties heeft voor Voorschoten. Hoe is dat gekomen en welke les moet een nieuwe raad na 21 maart hier uit trekken?

Er is in de raad, waar ONS Voorschoten ook deel van uitmaakte, de afgelopen jaren te weinig aandacht geweest voor de dekking van uitgaven. Als je niet een keer “Nee” zegt tegen op zich goede plannen, dan gaan kosten en baten al snel uit de pas lopen. In veel breder kader, wereldwijd, is er een cultuur ontstaan waarin de totale schuld alleen maar toe neemt. De rente is laag, weinig zorgen voor de toekomst. Ook in Voorschoten maakten wij deel uit van die cultuur: er is ingeteerd op reserves en er is onvoldoende gekeken naar de lange termijn.

Het is zaak dat de gemeenteraad zich de komende jaren terughoudend opstelt als het gaat om het aangaan van nieuwe financiële verplichtingen. Als er geen nieuw budget gevonden wordt, dan zijn de mogelijkheden voor nieuw beleid voorlopig beperkt. Anders zal de provincie zich in no time wederom melden. Op kousen voeten of als een stoomwals: wij gaan het liever niet afwachten. Naar verwachting heeft de gemeente eind 2021 een totale schuld 32 miljoen euro. Dat is na de aflossingen die de komende vier jaar zijn begroot. Het is normaal als overheden schulden hebben, dat is al eeuwen zo. Maar ONS Voorschoten wil na de verkiezingen van 21 maart samen met andere partijen in de gemeenteraad de vinger scherp aan de pols houden. De rente is nu historisch gezien extreem laag. Indien de rente in de toekomst gaat stijgen, dan kunnen we niet de andere kant op kijken. Samengevat: de nieuwe raad en college gaan een lastige periode tegemoet. Er zal veel tijd gestoken moeten worden in het maken van zorgvuldige afwegingen, de middelen zijn beperkt en de ambities groot. Daarbij mogen wij worden afgerekend op efficiëntie en effectiviteit van besluiten, binnen de kaders die er zijn.

ONS doel:

  • Een sluitend huishoudboekje hanteren
  • Voldoende reserves aanhouden om tegenvallers op te vangen
  • De gemeentelijke schuldenlast verder omlaag brengen
  • Tarieven kostendekkend maken
  • Complete en begrijpelijke rapportages aan de gemeenteraad

Het afgelopen jaar stond in het teken van het opstellen van nieuwe begroting voor Voorschoten. 

Het is bekend, maar toch. Toen de begroting voor 2017 door de Provincie werd afgekeurd, kwam dat voor allen als een verrassing. Enkelen hadden wel inhoudelijke redenen om de begroting af te wijzen, maar niemand zag de technische tekortkomingen.

Uit de analyse van de provincie bleek dat in november 2007 een begroting was vastgesteld met vergaande effecten, die uiteindelijk zou leiden tot een situatie waar de structurele dekking voor de vaste uitgaven 3 miljoen tekort schoot.

Deze situatie kon ontstaan doordat enerzijds door een gebrek aan bestuurlijke ruggengraat wel “ja” gezegd werd tegen de uitgave, niet gezorgd werd voor de dekking: de rente en aflossing en anderzijds door gebrekkige bestuurlijke informatievoorziening. 

De herstelbegroting moet dit evenwicht herstellen. Maar tegen welke prijs? En zijn we nu uit de problemen?

Om een neerwaartse trend om te buigen, ontkomen we er niet aan hard te snijden in de uitgaven, nu waar dat nu kan en op termijn waar dat op termijn kan.

Uiteraard heeft het de voorkeur om zoveel mogelijk in eigen vlees te snijden, maar op de korte termijn schiet dat niet op. Dus doen de omheiningen op korte termijn het meeste pijn in subsidies en in de inzet van externe bedrijven (met name in het onderwijsniveau van de openbare ruimte).

We hebben dus wel een begin gemaakt, maar we zijn nog lang niet uit de problemen. De komende jaren moeten in het teken staan van het bezuinigen op de eigen organisatie, zodat er genoeg overblijft voor de gemeenschap van Voorschoten.

Dat geldt niet alleen de gemeente, maar ook voor organisaties die te sterk subsidies afhankelijk zijn geworden. Ook zij zullen moeten leren om meer op eigen benen te staan. Ook deze organisaties, zoals met name het zwembad en de kinderboerderij zullen hun inkomsten en uitgaven zodanig moeten aanpassen dat zij veel minder afhankelijk zijn van de subsidiestroom vanuit de gemeente. Ook zij moeten de komende tijd besteden aan het bereiken van een meer gezonde bedrijfsvoering. Niet omdat zij het fout hebben gedaan, maar omdat zij voor velen dierbaar zijn en behouden moeten blijven voor de gemeenschap.

Want ook al ligt de oorzaak bij de bestuurscultuur van de gemeente, de oplossing kan niet bereikt worden zonder ons allemaal.

De Fractie van ONS Voorschoten hamert al jaren op een solide financieel beleid. Desondanks zagen ook wij niet aankomen dat we zo diep in de financiële problemen gezakt waren.

We hebben te maken met een structureel tekort van 3 miljoen! Dat poetsen we niet zomaar weg.

In de afgelopen 15 jaar zijn keuzes gemaakt, waar we nu nog steeds de rekening van betalen. De provincie schijnt al vanaf 2008 gesignaleerd te hebben dat het niet goed ging in Voorschoten, maar daar hoorden wij als raadsleden niets van

De eerste prioriteit is het hervinden van een goed evenwicht in de begroting. Daarbij ontkomen we niet aan zeer pijnlijke maatregelen.

Maar tegelijkertijd moeten we werken aan een op langere termijn gezonde huishouding.

De eigen organisatie blijft zeker niet buiten schot. Er is geen ruimte voor heilige huisjes.

Wij nodigen iedereen uit op onze bijeenkomst op 5 april aanstaande, waarin wij verantwoording afleggen over de gemaakte keuzes en in debat willen gaan over de toekomst van Voorschoten. (Zie ook de agenda op onze website).

 

In de commissie Burger en bestuur is vorige week donderdag de toekomstvisie voor de Leidse regio besproken.
De commissieleden werd gevraagd vooral te concentreren op de inhoud en niet op de vorm.
Maar vorm en inhoud liggen veelal in elkaars verlengde.

Je hoefde geen raketgeleerde te zijn om te zien dat met de toekomstvisie een olifant in de kamer werd gezet en die heet : “Fuseren tot Groot Leiden”
De commissie benoemde deze olifant gelukkig en besloot dat Voorschoten uiteraard graag met Leiden willen samenwerken waar dat nuttig en nodig is, maar dat de Voorschotense gemeenteraad daar over moet kunnen beslissen.