De gemeente Voorschoten wil oprecht dat burgers beter betrokken worden bij belangrijke keuzes en ontwikkelingen.

Voorbeelden waar het fout ging, waren er helaas teveel: Parkeren bij het Station, Verkeer in de Nassauwijk, Verkoop van pand aan de van der Waalslaan.

En zoals bureaucratische organisaties dat doen, is er een werkgroep in het leven geroepen, gevormd uit leden van de gemeenteraad. En zoals dat dan gaat, begint de werkgroep met het beschrijven van wat dat is: Burgers betrekken. 

Helaas wordt iets wat gewoon moet zijn - een werkwijze of een houding - met deze aanpak al snel een procedure, met stappen en criteria. Gaat dat werken? Waarom zou het nu wel werken, terwijl we al 7 jaar geleden een procedure met procesbeschrijving hebben gemaakt?

Ook (al dan niet ludieke) ideeën om "in de wijk" te vergaderen. Gasten uit te nodigen, jongeren debatten te organiseren. Dat gaat het ook niet worden.

ONS Voorschoten is van mening dat het betrekken van belanghebbenden (inwoners, omwonenden, organisaties en verenigingen, maatschappelijke clubs en instellingen, bedrijven en anderen) tot een grondhouding dient te behoren. Een grondhouding die moet leiden tot een aanpak met maximaal draagvlak. En tot voorstellen aan de gemeenteraad, waar dat draagvlak al bij geborgd is.

Het is de taak van de gemeenteraad om dit te eisen van het college en de ambtelijke organisatie. Toon aan dat er draagvlak is bij ieder relevant voorstel dat van het college komt. Dat is de taak van collegeleden: zorg voor voldoende draagvlak voordat het tot een voorstel aan de gemeenteraad komt.

Het is net als fatsoen. Daar is geen regel voor. Dat kan je niet in procedures en regels vatten. Dat moet je gewoon hebben (doen). 

De gemeenteraad van Voorschoten werd vanavond bijgepraat door de heer Eelco Brinkman, die als boegbeeld en trekker van een werkgroep voor de zogenaamde G5 langs de gemeenten trekt om een "mentaal commitment" te verkrijgen.

Waar gaat het om? 

De zelfbenoemde G5 is een beoogd verband van vijf gemeenten rondom Leiden. Het gaat dan om Oegstgeest, Leiderdorp, Zoeterwoude en Voorschoten.

De presentatie van de heer Brinkman ("een praatmodel met focusthema") vertelde wat de werkgroep gaat doen. Tevens vertelde hij hoe de werkgroep dat denkt aan te pakken. De belangrijkste vraag bleef echter onbeantwoord: Waarom doen we dit en waarom in deze samenstelling.

Vele raadsfracties brachten naar voren dat de inwoners van Voorschoten uitermate gericht zijn op de omgeving en ook graag willen samenwerken, wanneer dat nuttig is. Maar daar hadden we geen werkgroep voor nodig die bezig is om een nieuwe samenwerkingsstructuur op te richten.

Een typisch voorbeeld van "oplossing zoekt probleem"?

Tijdens de jaarlijkse behandeling van de begroting van de gemeente Voorschoten heeft ONS Voorschoten zich kritisch uitgelaten over een aantal voorbeelden van slecht en onvoldoende communiceren.

Zo heeft het college bij herhaling verzuimd de raad tijdig te informeren over zaken die op dat moment van belang waren. Zoals toen de raad en burgers werd voorgespiegeld dat er te kiezen viel uit vier varianten voor het uitwerken van parkeer ruimtes bij het station, terwijl tegelijkertijd bekend was bij het college dat slechts één variant gesubsidieerd kon worden.

Zo discussieerde de raad heftig over de financiële situatie van Voorschoten op basis van een rapportage van het college, een stresstest. Deze rapportage toonde een somber beeld. Terwijl tegelijkertijd bij het college bekend was, dat de informatie niet klopte.

Het college moet haar eigen politieke sensitiviteit verbeteren. Wel kan ONS Voorschoten het college helpen door enkele eenvoudige vuistregels voor het aanbieden van informatie aan de raad.

Het was een vreemde situatie.

Het college vraagt de raad of er een beleid ontwikkeld mag worden waaraan aanvragen voor het vestigen van gokgelegenheden getoetst kan worden.

ONS Voorschoten vindt dat een goed idee. Zo hoeft het college niet bij iedere aanvraag naar de gemeenteraad en kan het aan de hand van vastgesteld beleid netjes ja of nee zeggen.

Vreemd genoeg was de meerderheid van de raad het daar niet mee eens. Zij vonden dat het college geen beleid mocht ontwikkelen, met als argument dat gokken in Voorschoten niet zou moeten mogen. Maar dat had nu juist de inhoud van het beleid kunnen worden. Door niet in te stemmen met het opstellen van beleid, dwingt de raad het college om bij volgende gelegenheden (en die zullen er komen) weer naar de raad te gaan met dezelfde vraag. Omdat zonder beleid het college geen gefundeerd nee mag zeggen tegen een aanvraag.

Overigens over het gokken zelf, daar denkt ONS Voorschoten genuanceerd over. Aan de Ondernemende kant ziet ONS Voorschoten de economische impuls en de werkgelegenheid. Aan de Sociale kant ziet ONS Voorschoten de risico's van gokverslaving en het aantrekken van criminaliteit (met name witwassen). Daarom zou ONS Voorschoten als beleidsregel op willen nemen, dat het niet in de bebouwde kom zou moeten mogen, maar wellicht - onder voorwaarden - aan de randen van het dorp.

Wedden dat de vraag binnen twee jaar terug komt?

Voorschoten is vorige week vrijdag geplaatst voor de situatie dat de crisisopvang van de gemeente in de sportzaal de Vliethorst geclaimd werd door het COA.

Niemand heeft gevraagd om vluchteling te worden en niemand is blij met de situatie. Maar ONS Voorschoten is erg trots op de wijze waarop onze gemeente snel en adequaat in kon spelen op deze situatie.

Trots op de wijze waarop het Rode Kruis en Vluchtelingen werk in slechts enkele uren een noodopvang in de sporthaal heeft in kunnen richten. Trots op de vele initiatieven die op gang zijn gekomen om "iets" te doen voor deze mensen, die huis en haard hebben moeten verlaten om een veilig heenkomen te zoeken voor zichzelf en hun gezinnen.

Wij zijn een rijk en welvarend dorp en voelen de morele plicht om mensen in nood te helpen. Dat maakt mede dat Voorschoten tot de 10 beste gemeenten om in te wonen behoort.