Het afgelopen jaar stond in het teken van het opstellen van nieuwe begroting voor Voorschoten. 

Het is bekend, maar toch. Toen de begroting voor 2017 door de Provincie werd afgekeurd, kwam dat voor allen als een verrassing. Enkelen hadden wel inhoudelijke redenen om de begroting af te wijzen, maar niemand zag de technische tekortkomingen.

Uit de analyse van de provincie bleek dat in november 2007 een begroting was vastgesteld met vergaande effecten, die uiteindelijk zou leiden tot een situatie waar de structurele dekking voor de vaste uitgaven 3 miljoen tekort schoot.

Deze situatie kon ontstaan doordat enerzijds door een gebrek aan bestuurlijke ruggengraat wel “ja” gezegd werd tegen de uitgave, niet gezorgd werd voor de dekking: de rente en aflossing en anderzijds door gebrekkige bestuurlijke informatievoorziening. 

De herstelbegroting moet dit evenwicht herstellen. Maar tegen welke prijs? En zijn we nu uit de problemen?

Om een neerwaartse trend om te buigen, ontkomen we er niet aan hard te snijden in de uitgaven, nu waar dat nu kan en op termijn waar dat op termijn kan.

Uiteraard heeft het de voorkeur om zoveel mogelijk in eigen vlees te snijden, maar op de korte termijn schiet dat niet op. Dus doen de omheiningen op korte termijn het meeste pijn in subsidies en in de inzet van externe bedrijven (met name in het onderwijsniveau van de openbare ruimte).

We hebben dus wel een begin gemaakt, maar we zijn nog lang niet uit de problemen. De komende jaren moeten in het teken staan van het bezuinigen op de eigen organisatie, zodat er genoeg overblijft voor de gemeenschap van Voorschoten.

Dat geldt niet alleen de gemeente, maar ook voor organisaties die te sterk subsidies afhankelijk zijn geworden. Ook zij zullen moeten leren om meer op eigen benen te staan. Ook deze organisaties, zoals met name het zwembad en de kinderboerderij zullen hun inkomsten en uitgaven zodanig moeten aanpassen dat zij veel minder afhankelijk zijn van de subsidiestroom vanuit de gemeente. Ook zij moeten de komende tijd besteden aan het bereiken van een meer gezonde bedrijfsvoering. Niet omdat zij het fout hebben gedaan, maar omdat zij voor velen dierbaar zijn en behouden moeten blijven voor de gemeenschap.

Want ook al ligt de oorzaak bij de bestuurscultuur van de gemeente, de oplossing kan niet bereikt worden zonder ons allemaal.

Pin It