Marleen Persoon interviewt inwoners van Voorschoten (42)

42 OGP MartinWie ben je? Martin Kerkman, ik ben 53 jaar en ik ben getrouwd met Heidi zij is 41 jaar. We hebben een hele leuke en lieve hond Tony.

Wat doe je? Op dit moment heb ik geen werk maar ik sta weer in de start blokken om weer wat te gaan doen. Omdat ik gek ben van de natuur en veel tijd had ben ik samen met Heidi in 2013 een project begonnen hier in onze wijk. We hadden overlast van water en we vonden het straatbeeld saai. Op elke hoek van zo’n vijf straten hier, hebben we daarom tegels weggehaald en zijn we tuintjes gaan maken. We hebben dit samen opgestart met Ralf Pitlo van de gemeente. Nu al 4 jaar onderhouden wij samen alle tuintjes. Er staan veel fruitbomen, kruiden, bloemen en planten die insecten aantrekken. Iedereen die hier woont kan fruit en kruiden overal pakken. Het straatbeeld is geweldig en er zijn veel meer bijen terug gekomen in onze wijk. Verder ben ik graag buiten en wandel veel met Tony.

Waar woon je? Wij wonen in de Stadwijkstraat een fijne rustige straat om te wonen. Als je hier door dit wijkje loopt kan je precies zien waar wij mee bezig zijn.

Wat vind je van Voorschoten? Ik vind Voorschoten een saai dorp maar dat komt door onszelf, omdat wij verder niet zoveel ondernemen. We zijn wel veel buiten in onze wijk bezig met het onderhoud van alle tuintjes. Dit vergt best veel discipline om alles goed bij te houden. Maar wij genieten daar samen heel veel van. Er is niets mooiers dan lekker buiten zijn, met als resultaat een mooier straatbeeld met een terugkomende flora en fauna hier in de wijk.

Wat zou je willen veranderen aan Voorschoten of heb je leuke ideeën voor Voorschoten? Ik zou het leuk vinden als meer buren met ons samen gaan werken zodat het project van heel ons gehele wijkje wordt. Ook fijn om meer gezelligheid te hebben met de mensen die dicht bij je wonen. Ik zou het leuk vinden als ons voorbeeld over wordt over genomen in andere wijken van Voorschoten. Dan zou Voorschoten nog mooier en duurzamer worden.

Met dank aan Martin Kerkman.

Pin It